Λιτάνευση και δέηση των ιερόν λείψανων των Αγίων της Λέσβου.

 

Η Ιερά Μητρόπολης Μυτιλήνης και Μηθύμνης τίμησαν τους Αγίους της Λέσβου με μια σειρά εκδηλώσεων και πανηγυρικών λειτουργιών, που διήρκεσαν από τις 11 έως τις 18 Ιουνίου 2023. Το αποκορύφωμα των εορτασμών ήταν η μεγαλοπρεπής και κατανυκτική Λιτάνευση των Ιερών Λειψάνων και των Ιερών Εικόνων των Αγίων, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου χοροστατούντων των Μητροπολιτών Μηθύμνης Χρυσοστόμου και Μυτιλήνης Ιακώβου, Σερρών κ. Θεολόγου και Λήμνου Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεου.

Οι άγιοι της Λέσβου οι οποίοι μαρτύρησαν για την πίστη τους στον Χριστό κατά διάφορες εποχές και περιστάσεις. Μερικοί από αυτούς γεννήθηκαν στο νησί, μερικοί ήρθαν από άλλα μέρη και μερικοί εκοιμήθηκαν εδώ μετά από μακρά ασκητική ζωή. Οι άγιοι της Λέσβου είναι παραδείγματα αγάπης, υπομονής, ταπεινότητας και θάρρους, που φωτίζουν την ιστορία και την πνευματικότητα του νησιού. Η μνήμη τους εορτάζεται κάθε χρόνο στη Μυτιλήνη.

Στη λιτανεία συμμετείχαν πλήθος πιστών και σωμάτων ασφαλείας, καθώς και η μπάντα της 98 ΑΔΤΕ, που έδινε μια στρατιωτική νότα στην πομπή. Η λιτανεία ξεκινάει από το ιερό ναό του Αγίου Θεράποντα, όπου τελείται ο εσπερινός, στην συνέχεια γίνεται δέηση και αρτοκλασία στην προκυμαία της Μυτιλήνης, και καταλήγει στον Μητροπολιτικό ναό. Κατά τη διάρκεια της λιτανείας, φέρονται με ευλάβεια τα λείψανα και οι εικόνες των αγίων της Λέσβου, που είναι 45 στον αριθμό, όπως ο Άγιος Γεώργιος Μυτιλήνης, ο Σημειοφόρος (821 μ.Χ.), η Αγία Θεοκτίστη η Μηθυμναία, Άγιος Θεοφάνης Σιγριανής (1000 μ.Χ.), Άγιος Θεόδωρος ο Βυζάντιος (1795 μ.Χ.), Αγία Θεοκτίστη η Μηθυμναία, Αγία Ευπρέπεια και φυσικά οι γνωστοί σε όλους μας Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη. Η λιτανεία των αγίων της Λέσβου είναι επίσης μια ευκαιρία για να αντλήσουμε δύναμη και ελπίδα από το παράδειγμα των αγίων, που υπέφεραν και αγωνίστηκαν για τη δόξα του Θεού και τη σωτηρία των ανθρώπων. Είναι, τέλος, μια ευκαιρία για να ενωθούμε ως λαός και να εκφράσουμε την αγάπη μας προς το νησί μας, που είναι ένας τόπος ιστορίας, πολιτισμού και ομορφιάς.

Διαβάστε Περισσότερα

Αγία Παρασκευή Λέσβου.

 

Η Αγία Παρασκευή είναι ένας γραφικός οικισμός στο κέντρο της Λέσβου, που περιβάλλεται από καταπράσινους ελαιώνες και διατηρεί την παραδοσιακή του όψη. Βρίσκεται σε υψόμετρο 98 μέτρων και απέχει 39 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού, τη Μυτιλήνη, 9 χιλιόμετρα από την Καλλονή και 11 χιλιόμετρα από τον Μανταμάδο.

Ο πληθυσμός της Αγίας Παρασκευής ανέρχεται σε περίπου 2.400 άτομα, που ασχολούνται κυρίως με την ελαιοκομία και τη γεωργία. Το χωριό διαθέτει υποδομές για τους επισκέπτες, όπως εστιατόρια, καφέ και μίνι μάρκετ.

Αξίζει να περιηγηθείτε στους δρόμους της Αγίας Παρασκευής και να απολαύσετε την αρχοντιά των πέτρινων σπιτιών και των αρχοντικών, που μαρτυρούν την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου. Επίσης, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το κτίριο των εκπαιδευτηρίων, που λειτουργούσε ως σχολή για τους νέους της περιοχής, το δημαρχείο, που είναι ένα ωραίο δείγμα νησιώτικης αρχιτεκτονικής, και τα παλαιά ελαιοτριβεία, που αποδεικνύουν τη σημασία της ελαιοπαραγωγής για την οικονομία και τη ζωή των κατοίκων.

Αν θέλετε να γνωρίσετε την ιστορία και την παράδοση της Λέσβου, μιας από τις μεγαλύτερες και πιο όμορφες ελληνικές νήσους, τότε δεν πρέπει να χάσετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε το Μουσείο της Ελιάς στην Αγία Παρασκευή. Το μουσείο είναι φτιαγμένο μέσα σε ένα αναπαλαιωμένο παλιό λιοτρίβι και σας προσφέρει μια μοναδική εμπειρία γνώσης και απόλαυσης. Θα μάθετε τα πάντα για την ελιά και το ελαιόλαδο, από την καλλιέργειά τους, τη συγκομιδή, την επεξεργασία, τη διατήρηση και τη χρήση του στη διατροφή και τη φαρμακευτική. Θα δείτε επίσης πώς λειτουργούσε το λιοτρίβι και θα δοκιμάσετε διάφορα προϊόντα από ελιές και ελαιόλαδο.

Μετά την επίσκεψή σας στο μουσείο, μπορείτε να απολαύσετε τη φύση και τη γαστρονομία του χωριού. Στα καφενεία του χωριού θα απολαύσετε ουζάκι με ντόπιους μεζέδες και παραδοσιακό ελληνικό καφέ στη χόβολη. Θα γευθείτε επίσης ντόπιο μέλι, λαδοτύρι, λικέρ με ούζο. 

Άλλα αξιοθέατα που μπορείτε να επισκεφθείτε είναι το γεφύρι της Κρεμαστής, τον ναό του Ταξιάρχη που έχει χτιστεί το 1856 και το ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής που είναι χτισμένο μέσα σε ένα βράχο.

Η Αγία Παρασκευή είναι ένας τόπος που συνδυάζει αρμονικά τη φύση, τη γαστρονομία και τον πολιτισμό. Είναι ένας τόπος που σάς προσκαλεί να τη γνωρίσετε και να την αγαπήσετε.

Ο οικισμός της Αγίας Παρασκευής αποτελεί ένα σημαντικό ιστορικό τόπο, όπως αναγνώρισε ομόφωνα το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Πρόκειται για έναν παραδοσιακό οικισμό με πλούσια αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά, που αντανακλά τη μακρά και πολυποίκιλη ιστορία του νησιού. Ο οικισμός βρίσκεται σε μια στρατηγική τοποθεσία, στο κέντρο του νησιού και κοντά στον κόλπο της Καλλονής, που αποτέλεσε σημείο επαφής και εμπορίου με διάφορους λαούς και πολιτισμούς. Η περιοχή κατοικείται αδιάλειπτα από τον 7ο αιώνα π.Χ., όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα και τα μνημεία που διασώθηκαν. Η ανάδειξη του οικισμού ως ιστορικό τόπου συμβάλλει στη διαφύλαξη και την προβολή της ταυτότητας και της μνήμης του νησιού.

Στην Αγία Παρασκευή Λέσβου βρίσκεται ένας από τους πιο πλούσιους και διατηρημένους οικισμούς της Ελλάδας, με μια μακρά και ενδιαφέρουσα ιστορία. Ο οικισμός αναπτύχθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα, χάρη στην ευημερία που επέφερε η ελαιοκομία. Σήμερα, στην περιοχή υπάρχουν 1.564 κτίρια, πολλά εκ των οποίων αποτελούν δείγματα λαϊκής και νεοκλασικής αρχιτεκτονικής.

Μερικά από τα πιο σημαντικά και εντυπωσιακά κτίρια της Αγίας Παρασκευής είναι: τα Εκπαιδευτήρια (1925), που λειτουργούν ως δημοτικό σχολείο και δημοτική βιβλιοθήκη, το δημαρχείο (1930), που στεγάζεται στην πρώην οικία του εφοπλιστή Λημνιού, το Κοινοτικό Ελαιοτριβείο (1910), που μετατράπηκε σε μουσείο βιομηχανικής ελαιουργίας και φιλοξενεί μηχανές και εξοπλισμό από την εποχή του χρυσού αιώνα της ελαιοπαραγωγής.

Η αξία και η σπουδαιότητα του οικισμού αναγνωρίστηκε πρόσφατα από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, που χαρακτήρισε την περιοχή ως ιστορικό τόπο. Με αυτόν τον τρόπο, διασφαλίζεται η προστασία και η ανάδειξη της κληρονομιάς της Αγίας Παρασκευής, που αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα αρχιτεκτονικής και πολεοδομικής σύνθεσης στην Ελλάδα.

Διαβάστε Περισσότερα

Καλλονή Λέσβου.

 

Η Καλλονή είναι ένας πληθυσμιακά μεγάλος οικισμός στο κέντρο της Λέσβου, 40 χλμ. μακριά από την πρωτεύουσα Μυτιλήνη. Βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα και έχει 1.732 κατοίκους (2001). Είναι η έδρα του Δήμου Δυτικής Λέσβου και το 2ο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του νησιού.

Διαθέτει σύγχρονες υποδομές και υπηρεσίες, όπως Δ.Ο.Υ., Δ.Ε.Υ.Α., Κ.Ε.Π., Αστυνομικό Τμήμα, Δημοτικό Θέατρο και Κέντρο Υγείας, το οποίο πρόκειται να γίνει μικρό νοσοκομείο. Έχει επίσης πλήρη εκπαιδευτικά ιδρύματα, από Δημοτικό μέχρι ΤΕΕ. Είναι το 2ο μεγαλύτερο αστικό κέντρο του νησιού και το 3ο του νομού.

Στην περιοχή της Καλλονής καλλιεργούνται ελαιόδεντρα, οπωροφόρα δέντρα, πατάτες, καρπούζια, αμπέλια και εσπεριδοειδή. Διαθέτει επίσης Δημοτικό Στάδιο για ποδόσφαιρο και στίβο και φιλοξενεί την ποδοσφαιρική ομάδα της Α.Ε.Λ. Καλλονής, που αγωνίζεται στην Α' Εθνική.

Είναι γνωστή για την επίνειό της, τη Σκάλα Καλλονής, που αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στο νησί, λόγω της μεγάλης αμμώδους παραλίας της, που έχει βραβευτεί με τη Γαλάζια Σημαία. Στη Σκάλα Καλλονής υπάρχουν πολλές ξενοδοχειακές μονάδες και εστιατόρια, που προσφέρουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και γεύσεις.

Η Καλλονή έχει μια μακρά και πλούσια ιστορία, που φαίνεται από τους αρχαιολογικούς χώρους που βρίσκονται στην περιοχή. Μερικά από αυτά είναι η Αρχαία Αρίσβη, μια από τις επτά αρχέγονες πόλεις της Λέσβου, που είχε συμμετάσχει στον Τρωικό Πόλεμο, η Πύρρα, μια ακόμη αρχαία πόλη που κατέπεσε από σεισμό και τα παλιρροϊκά κύματα, ο ναός των Μέσων, ένα ελληνιστικό λατρευτικό συγκρότημα, τα Μάκαρα και η Αποθήκη, δύο αγροτικές περιοχές της Άγρας, που φέρουν τα χνάρια των αρχαιότητων.

Σήμερα, η Καλλονή είναι μια σύγχρονη κωμόπολη με 1.732 κατοίκους (2001), που συνδέεται με τους γύρω οικισμούς της Αρίσβης (465 κ.) και των Δάφιων (851 κ.), δημιουργώντας μια ενιαία πολεοδομική ζώνη. Είναι ένας ζωντανός τόπος, που διατηρεί την παράδοσή της και τη φιλοξενία της, προσελκύοντας επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Η Καλλονή ήταν μία από τις πιο ακμαίες και σημαντικότερες πόλεις της μεσαιωνικής εποχής στη Λέσβο. Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο που χτίστηκε στην κορυφή του λόφου "Παλαιόκαστρο", το οποίο είχε θέα στον κόλπο της Καλλονής και προστάτευε τους κατοίκους από τις εχθρικές επιδρομές. Στην πόλη υπήρχαν πολλά μνημεία και ναοί, όπως ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο λόφο "Σκεπαστός", που διατηρεί ακόμα μέρος των τοιχογραφιών του. Η Καλλονή είχε εμπορικές και πολιτιστικές σχέσεις με άλλες πόλεις της Λέσβου και της Μικράς Ασίας, όπως φαίνεται από τα ευρήματα που βρέθηκαν στις τοποθεσίες "Ίσσα", "Τριάντα" και άλλες. Η πόλη υπέστη συχνές καταστροφές από σεισμούς, πυρκαγιές και πολέμους, αλλά διατήρησε τη σημασία της μέχρι την οθωμανική εποχή.

Στη Λέσβο, υπάρχουν πολλά κάστρα που μαρτυρούν την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του νησιού. Ένα από αυτά είναι το Ξηρόκαστρο, που βρίσκεται σε ένα ύψωμα ανάμεσα στην Καλλονή και στα Παράκοιλα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, στο χώρο αυτό υπήρχε ο μοναστηριακός ναός της Παναγίας και ένας οικισμός που καταστράφηκε το 17ο αιώνα. Σήμερα, επάνω στο λόφο διακρίνονται ερείπια ναού και κάποιο τμήμα του κάστρου, το οποίο πρέπει να ήταν αρχαίο φρούριο με μεσαιωνικές προσθήκες αργότερα. Το κάστρο αυτό είναι λιγότερο γνωστό από τα άλλα κάστρα της Λέσβου, όπως του Μυτιλήνης, του Μόλυβου και του Σιγρίου.

Η Καλλονή , το 1445, υπέστη μια καταστροφική επίθεση από τον Μπαλτά Ογλού, έναν Οθωμανό στρατηγό. Οι περισσότεροι κάτοικοί της δεν κατάφεραν να διαφύγουν και αναγκάστηκαν να ζήσουν σε αχυρώνες. Γι' αυτό το λόγο, η πόλη άλλαξε όνομα σε Άχυρων.

Η Καλλονή έχει πλούσια ιστορία και πολιτισμό, καθώς στην περιοχή της υπήρξαν αρχαίες πόλεις, μεσαιωνικά κάστρα και μονές, καθώς και η γνωστή μάχη του Κλαπάδου το 1912, όπου οι Έλληνες νίκησαν τους Τούρκους και απελευθέρωσαν τη Λέσβο. Η Καλλονή είναι επίσης γνωστή για τη φυσική της ομορφιά, τον τουρισμό και τη γεωργία, καθώς παράγει εκλεκτά προϊόντα όπως οι σαρδέλες, το λάδι και τα λαχανικά. Στην κοινωνική πρόνοια συμβάλλει ο Σύλλογος Εστία Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Σίτισης Καλλονής, που υποστηρίζει ηθικά και υλικά τους ηλικιωμένους και ευαισθητοποιεί τους νέους σε θέματα αλληλεγγύης.

Διαβάστε Περισσότερα

Χωριό Φίλια Λέσβου.

Η Φίλια είναι ένα ημιορεινό χωριό στο νησί της Λέσβου, που ανήκει στο Δήμο Δυτικής Λέσβου. Έχει 653 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και βρίσκεται σε υψόμετρο 312 μέτρων, 49 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα του νησιού, τη Μυτιλήνη.

Το χωριό έχει μια πλούσια ιστορία και παράδοση. Σύμφωνα με τον θρύλο, το χωριό μεταφέρθηκε στη σημερινή του θέση από τρία αδέλφια ή τρεις φίλους, για να γλυτώσουν από τις επιδρομές των πειρατών. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη φίλος.

Το χωριό διαθέτει πολλά πετρόκτιστα κτήρια, που χρονολογούνται από το 19ο αιώνα και έχουν δηλωθεί ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Μερικά από αυτά είναι: Το Καλφαγιάννειο Γυμνάσιο, που λειτουργούσε ως σχολή για τους νέους του χωριού, και το κτίριο του αγροτικού ιατρείου, που παρείχε υγειονομική περίθαλψη στους κατοίκους.

Το χωριό είναι γνωστό για το γυναικείο αγροτουριστικό συνεταιρισμό φίλιας, που παράγει και διαθέτει χειροποίητα προϊόντα, όπως αμυγδαλωτά, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες, ηδύποτα και ζυμαρικά. Άλλα τυπικά προϊόντα του χωριού είναι τα κατσικίσιο γάλα και τυρί, γιαούρτι και, ρυζόγαλο και λοιπά γαλακτοκομικά.

Στην πλατεία του χωριού, υπάρχει ένας πλάτανος, που προσφέρει σκιά και δροσιά στους επισκέπτες. Εκεί μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ, τη μπύρα ή το ουζό σας, και να γευτείτε τις νοστιμιές του τόπου. Το χωριό είναι ένας ιδανικός προορισμός για όσους αγαπούν τη φύση, την ιστορία και την παράδοση.

Το Οθωμανικό τέμενος είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της περιοχής. Βρίσκεται στην άκρη του χωριού κοντά στον ποταμό Τσιχράντα, ο οποίος δίνει μια όμορφη νότα στο τοπίο. Το τέμενος είναι ορθογώνιο σχήματος και διαθέτει έναν μιναρέ, που είναι ακέραιος αλλά χωρίς τη σκεπή του. Δίπλα στο τέμενος υπάρχει μια κρήνη με νερό και το Οθωμανικό σχολείο, που φιλοξενεί σήμερα τη βιβλιοθήκη του χωριού.

Στη γύρω περιοχή μπορεί κανείς να δει και άλλα ενδιαφέροντα αξιοθέατα, όπως τον Ιερό Ναό Ταξιαρχών, που χτίστηκε το 1836. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής, με τη μορφή τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής. Το εσωτερικό του ναού είναι διακοσμημένο με εκλεκτά έργα τέχνης, όπως το ξύλινο και επιζωγραφισμένο τέμπλο και τα επίχρυσα εικόνισμα.

Για τους λάτρεις της αρχαιότητας, υπάρχουν και κάποια αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή. Στις θέσεις «Γούρνες» («Ξενοτάφια») και «Σκοτεινό Βουνό» έχουν αποκαλυφθεί αρχαίοι λαξευτοί τάφοι, που μαρτυρούν τη συνέχεια της ανθρώπινης παρουσίας στη περιοχή. Στη θέση «Καστρέλλι» φαίνεται να υπήρχε ένας οικισμός και ένα οχυρό της ελληνιστικής εποχής, που πιθανώς είχε σχέση με την αρχαία πόλη της Αμφίπολης.

Όσοι αναζητούν τη θάλασσα και τον ήλιο, μπορούν να επισκεφθούν την παραλία της Τσιχράντας, που απλώνεται σε δύο χωριά, τη Φίλια και το Σκουτάρο. Η παραλία είναι μεγάλη και αμμώδης, με καθαρά νερά και υπέροχη θέα. Υπάρχει στο τμήμα της Φίλιας η σκάλα του παλιού μεταλλείου, ένα τμήμα της οποίας παραμένει αβύθιστο και φαίνεται και σήμερα. Το μεταλλείο ανήκε σε μία εταιρεία η οποία έφερνε με ένα καραβάκι το μέταλλο, το οποίο επεξεργάζονταν εκεί και κατόπιν μεταφερόταν αλλού. Στο σημερινό λιμάνι αράζουν μικρές βάρκες και καΐκια. Το παλιό λιμανάκι δεν χρησιμοποιείται σήμερα για σκάφη λόγω βάθους, χρησιμοποιείται όμως για κολύμπι και ψάρεμα καθώς αποτρέπει τα κύματα. Με δικά τους έξοδα οι κάτοικοι της Φίλιας έχουν διαμορφώσει υποδομές πλαζ.

Τέλος, για τους φίλους του αθλητισμού, υπάρχει και η ποδοσφαιρική ομάδα ΕΜΑΣ ΦΙΛΙΑΣ, που ιδρύθηκε το 1985. Η ομάδα αγωνίζεται στο γήπεδο Γεώργιος Θ. Καζάζης, που είναι αφιερωμένο στον πρώην ποδοσφαιριστή και μέγα υποστηρικτή της. Η ομάδα έχει κάνει μεγάλες επιδόσεις στις τοπικές κατηγορίες και διαθέτει φίλους και φίλες από όλη την ευρύτερη περιοχή.

Διαβάστε Περισσότερα

Σκαλοχώρι Λέσβου.

 

Το Σκαλοχώρι είναι χωριό στην Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 542 κατοίκους. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της Λέσβου σε απόσταση 58 χιλιομέτρων από την πόλη της Μυτιλήνης σε υψόμετρο 316 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Σκαλοχώρι (Τοπική Κοινότητα Σκαλοχωρίου - Δημοτική Ενότητα ΚΑΛΛΟΝΗΣ), ανήκει στον δήμο ΛΕΣΒΟΥ της Περιφερειακής Ενότητας ΛΕΣΒΟΥ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.

Η επίσημη ονομασία είναι “το Σκαλοχώριον”. Έδρα του δήμου είναι η Μυτιλήνη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νησιών Αιγαίου Πελάγους.

Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, το Σκαλοχώρι ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Σκαλοχωρίου, του πρώην Δήμου ΚΑΛΛΟΝΗΣ του Νομού ΛΕΣΒΟΥ.

Είναι ένα παραδοσιακό χωριό αμφιθεατρικά χτισμένο. Τα πετρόχτιστα σπίτια και οι λιθόστρωτοι δρόμοι το κάνουν να είναι ξεχωριστό και να μας θυμίζει χωριά της Ηπείρου.

Το Σκαλοχώρι είναι από τις ισχυρές γαλακτοκομικές περιοχές της Λέσβου. Στο παρελθόν η οικονομία του χωριού στηριζόταν στην καλλιέργεια των καπνών και στο μάζεμα των βελανιδιών που μετέπειτα πωλούσαν σε βυρσοδεψεία της Λέσβου αλλά και εκτός νησιού.

Υπάρχουν αναφορές για τις παλαιές ονομασίες όπως Αγριδιά (φορολογική οντότητα), ως Τσομλέκκιοϊ , μετέπειτα ονομάστηκε Τσουκαλοχώριον μέχρι να πάρει τη σημερινή του ονομασία Σκαλοχώρι.

Επίνειο του χωριού είναι το Καλό Λιμάνι που την καλοκαιρινή περίοδο αποτελεί έναν ωραίο προορισμό για όσους επιθυμούν να απολυόσουν ηρεμία, καθαρή θάλασσα και πολύ ψάρεμα.

Στην είσοδο του χωριού συναντάμε το εντυπωσιακό δημοτικό σχολείο που αποτελεί κόσμημα για το νησί μας. Ξεκίνησε η ανέγερσή του το 1929 με το μεράκι από τους μάστορες της περιοχής και με χρηματοδότηση από το σύλλογο ομογενών Σκαλοχωριτών της Αμερικής .

Στη συνέχεια προχωρώντας λίγο αντικρίζουμε τον μιναρέ που μας θυμίζει τις εποχές που συνυπήρχαν ειρηνικά Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι. Στο χωριό υπήρχαν δύο μαχαλάδες μία για την κάθε θρησκεία . Καιρός στη Λέσβο στις 9 Δεκεμβρίου το 1912.

Διαβάστε Περισσότερα

Γενί ( η νέο) Λιμάνι Κάπης Λέσβου.

Το Γενί ( η νέο) Λιμάνι, είναι το Επίνειο του χωριού ΚΑΠΗ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 5χλμ από το χωριό. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει το λιμάνι με τις ψαρόβαρκες, τα κοπάδια από μικρά και μεγάλα Κεφαλόπουλα (ψάρια του αφρού) και πιο ανάρια κανένα λαβράκι, από εκεί επισεις θα διακρίνουμε τις παραλίες Φερόγια και Τσόνια.

Στο λιμάνι υπάρχουν δύο ταβερνάκια όπου ο επισκέπτης μπορεί να ξεκουραστεί της καλοκαιρινές ημέρες να απολαύσει και να γευτει το ουζάκι, η την κρύα μπύρα του μαζί με τα καλύτερα φρέσκα ψάρια της περιοχής, όπως Καλαμαριά, Γαρίδες, Χταποδάκι κοκκινιστό η πλοκάμι στα κάρβουνα, Μπακαλιάρο σκορδαλιά, Κουταβάδες τηγανιτούς κ.α.

Πιό πέρα θα διακρίνει την παραλία με τη χαρακτηριστική λίγη αμμουδιά της στην αρχή, και πιο πέρα βότσαλο, όπου μπορούμε να απολαύσουμε το μπάνιο μας. Επίσης θα διακρίνουμε ένα γέρο πλάτανο 600 ετών περίπου όπου μπορούμε να ξεκουραστούμε στον ίσκιο του.

Παλιότερα θυμάμαι τον εαυτό μου και άλλα παιδιά στην ηλικία μου να ρίχνουν πολυάγκιστρο τυλιγμένο σε ψωμί και να ψαρεύουμε εκεί από τις πρωινές ώρες μέχρι το μεσημέρι, όπου στην καλύτερη περίπτωση να πιάναμε ενάμιση κιλό ψάρια δέκα με δεκαπέντε κεφάλια, αν πιάναμε κανένα μικρο το πετούσαμε πίσω στην θάλασσα, μετά πλαλιά για το τηγάνι. Επισεις θυμάμαι της πρωινές ώρες όταν γύριζαν οι ψαρόβαρκες μπορούσαμε να αγοράσουμε από τους ντόπιους ψαράδες φρέσκα ψάρια για το σπίτι μας.

Πρόκειται για μία ήσυχη παραλία με τα δυο γραφικά ταβερνάκια όπου εκεί κανείς αισθάνεται να σταματάει ο χρόνος να κυλά γι’ αυτόν, και να μαγευτεί, να ξεχαστεί, και όταν φύγει να μην μπορεί να καταλάβει, πως πέρασε η ώρα.

Κατά τα της αρχές με μέσα του Ιούλη έρχονται οι ντόπιοι Αθηναίοι για να κάνουν τις διακοπές τους, και να θυμηθούν τα ανέμελα παιδικά τους χρόνια και να περάσουν καλά με τις οικογένειες τους, όπου το λιμάνι σφύζει από ζωή μέχρι της 15 του Αυγούστου. 

Πολύ παλιότερα θυμάμαι να λενε οτι το λιμάνι, ήταν λιμάνι με μεγάλη εμπορική σημασία, λόγω της γεωγραφικής του θέσης και του Τελωνείου που λειτουργούσε εκεί.

Αν επισκεφθείτε τη Λέσβο, δεν πρέπει να χάσετε την ευκαιρία να γνωρίσετε αυτό το μέρος που αποπνέει μια αύρα γλυκόβιου και φιλόξενης νησιωτικής κουλτούρας. Το Γενί Λιμάνι είναι ένας προορισμός που σίγουρα θα σας μείνει αξέχαστος!

Διαβάστε Περισσότερα

Χωριό Κάπη Λέσβου.

  

Στα Β.Α. της Λέσβου σε υψόμετρο 300μ. στους πρόποδες της ανατολικής πλευράς του Λεπέτυμνου βρίσκεται χτισμένο το χωριό Κάπη. Απέχει από την πρωτεύουσα του νομού 40χμ. Η Κάπη εκτείνεται από Βορρά προς Νότο, καλύπτει επιμήκη επιφάνεια με μικρό βάθος προς τα Δυτικά κι εξαιρετική θέα προς τα απέναντι τουρκικά παράλια. Στη βορινή και νότια άκρη αντίστοιχα, βρίσκονται χτισμένες δύο εκκλησίες του χωριού ο Αϊ Γιώργης και η Παναγία. Το χωριό έχει επίσης μεγάλη παράδοση στη μουσική. Υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί μουσικοί. Παλιότερα υπήρχαν κομπανίες με χάλκινα πνευστά «φυσερά», που σήμερα λόγω των απαιτήσεων της εποχής έχουν αντικατασταθεί με πιο σύγχρονα όργανα. Οι παραδοσιακές κομπανίες ψυχαγωγούσαν ανέκαθεν τους Καπιώτες που πάντοτε γλεντούσαν οικογενειακά στις γιορτές των Αγίων αλλά και τις Κυριακές στην πλατεία του χωριού. Είναι ένα χωριό με αρκετούς νέους ανθρώπους που εκτός από την καλλιέργεια της γης ασκούν διάφορα επαγγέλματα διατηρώντας την παράδοση του χωριού σ' αυτά τα επαγγέλματα όπως χτίστες, μπογιατζήδες, μαραγκοί κ.α. Οι γυναίκες του χωριού φτιάχνουν παραδοσιακά γλυκά και «αμυγδαλωτά» καθώς και πλήθος κεντημάτων.

Ο σημερινός επισκέπτης μπορεί να δει μικρά παλιά και νέα δασάκια που απλώνονται πάνω από το χωριό στο Δημοτικό Σχολείο και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Επίσης ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το αρχοντικό του «Μπολιούρη» που έχει προγραμματιστεί να ανακαινισθεί και να μετατραπεί σε σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο. Στην παλιά αγορά του χωριού υπάρχουν τα οικοδομήματα «καζίνο», παλιό καφενείο, και το «εμπορικό» του Ψαρρού χαρακτηριστικά δείγματα της πέτρινης αρχιτεκτονικής της Κάπης. Επίσης το «Δεσποτικό» εξέχον οικοδόμημα, οικία του επισκόπου Σωφρονίου που καταγόταν από το χωριό. Σε απόσταση περίπου 5χμ. από το χωριό υπάρχει το θέρετρο του χωριού «Γενί Λιμάνι». Είναι ένας οικισμός ψαράδων, παλιά με τελωνείο και αξιόλογη εμπορική δράση. Σήμερα εξακολουθεί να είναι ένα γραφικότατο παραθεριστικό κέντρο με εξοχικές κατοικίες και καφενεία στη σκιά ενός βαθύσκιοτου πλατάνου. Επίσης βορειότερα υπάρχει και η παραλία «Φερόγια».

Στα Ανατολικά του χωριού εκτείνονται οι περιοχές Καφκάρα, Αρκομλιές, Χρωραφέλι, Αγιά ζαχαριά, Μαυριά, Γκρές, Σκαλοτά, κουκμιδος, μπαΐρια Αγ. Νικόλαος, με το εκκλησάκι του δίπλα στον δρόμο για το Γενί λιμάνι, Σωτήρες, όπου στην κορυφή βρίσκεται το εκκλησάκι της μεταμόρφωσης του Σωτήρος και εορτάζει στις 6 Αυγούστου όπου ο ιερέας ευλογεί το παραδοσιακό ΚΙΣΚΕΚ στο εκκλισάκι, το οποίο είναι βρασμένο κρέας με σιτάρι και γίνεται χυλός στα καζάνια χτυπημένος με την παραδοσιακή κοτσκούδα (ξύλινο σφυρί) που μαγειρεύετε την παραμονή στα καζάνια, επίσης την παραμονή οι καβαλάρηδες σελώνουν τα άλογα τους και ανεβαίνουν στο εκκλησάκι και το βράδυ με ζωντανή μουσική γίνεται η πανήγυρις.

Στης 15 της Παναγιάς το πρωί πάμε στην εκκλησία και μετά ο ιερέας ευλογεί το παραδοσιακό ΚΙΣΚΕΚ όπου μοιράζετε στους κατοίκους του χωριού και το βράδυ στην πλατεία δυο άτομα παίρνουν ένα καζάνι και μια τρυπητή κουτάλα και κυμινο γυρίζουν την πλατεία και γεμίζουν όλα τα πιάτα στους καφενέδες. Την παραμονή και το βράδυ της Παναγιάς στα καφενεία του χωριού γίνετε γλέντι με ζωντανή μουσική και ουζάκι με εξαιρετικούς μεζέδες που θα σας αφήσουν ευχαριστημένους και θα περάσετε μια υπέροχη βραδιά, αν είστε περαστικοί μην διστάσετε να επισκεφτείτε το μικρό Παρίσι μας.

Μιχάλης Κυριακόγλου. 

Το κανάλι του Μιχάλη.

Στρατής Κυριακόγλου.

Διαβάστε Περισσότερα