Αυτό το Blog είναι ένας χώρος για να μοιραστείτε τις εμπειρίες, τις απόψεις και τις προτάσεις σας για το νησί. Εδώ θα βρείτε άρθρα, φωτογραφίες, και βίντεο από όλο το νησί της Λέσβου.
Η παραλία Τσόνια είναι το επίνειο του χωριού Κλειώ, βρίσκεται σε απόσταση 5.4km περίπου από το χωριό χωριό και 47km από την πρωτεύουσα του νησιού τη Μυτιλήνη. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου.
Είναι μια παραλία με κρυστάλλινα νερά και κόκκινη άμμο με πιο έξω βότσαλο και πιό μέσα άμμο και με λίγο απότομη κλίση του πυθμένα. Η πρόσβαση στην παραλία γίνεται οδικός, εκεί ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει το λιμάνι με τις ψαρόβαρκες, που εκεί Μπορεί να παρατηρήσει τους ντόπιους ψαράδες να κάνουν τις απαραίτητες προετοιμασίες για τις βάρκες τους.
Η παραλία ενδύκνειται για κολύμβηση. Υπάρχουν τρια ταβερνάκια αυτην την εποχή όπου ο επισκέπτης μπορεί να ξεκουραστεί της καλοκαιρινές ημέρες, να απολαύσει το καφεδάκι, η το ποτό του στις ξαπλώστρες των μαγαζιών, και μετά να γευτεί το ουζάκι, η την κρύα Μπύρα του, και όταν πεινάσει να γευτεί τα καλύτερα φρέσκα ψάρια της περιοχής, όπως Καλαμαριά, Γαρίδες, Χταποδάκι κοκκινιστό, Πλοκάμι στα κάρβουνα, Μπακαλιάρο σκορδαλιά κ.α.
Πρόκειται για μία ήσυχη παραλία με τα τρια γραφικά ταβερνάκια όπου εκεί κανείς αισθάνεται να σταματάει ο χρόνος να κυλά γι’ αυτόν, και να μαγευτεί, να ξεχαστεί, και όταν φύγει να μην μπορεί να καταλάβει, πως πέρασε η ώρα.
Στην περιοχή υπάρχουν Παραθεριστικές κατοικίες και ενοικιαζόμενα δωμάτια και κυρίως τα σαββατοκύριακα έρχονται επισκέπτες από όλο το νησί να κάνουν το μπάνιο τους και να χαλαρώσουν στις γραφικές ταβέρνες της περιοχής.
Η Σκάλα Καλλονής είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 462 κατοίκους, και βρίσκεται σε απόσταση περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων από την καλλονή και σε απόσταση 44 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Μυτιλήνης. Γνωστή για την πλούσια παραγωγή αλιευμάτων και την ποιότητα των εστιατορίων του. Μερικά από τα πιο δημοφιλή εστιατόρια στη Σκάλα Καλλονής είναι το Caprice Kitchen Bar, το Σαμπο, το Dionysos Restaurant και το To Balkonaki Tis Skalas. Αυτά τα εστιατόρια προσφέρουν μια μεγάλη ποικιλία από πίτσες, θαλασσινά, μεσογειακά και ελληνικά πιάτα, με φρέσκα υλικά και εξαιρετική εξυπηρέτηση.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά προϊόντα της Σκάλας Καλλονής είναι η παπαλίνα, μια μικρή σαρδέλα που αλιεύεται στον κόλπο της Καλλονής και έχει μοναδική γεύση και θρεπτική αξία. Η παπαλίνα μπορεί να μαγειρευτεί με διάφορους τρόπους, όπως τηγανητή, ψητή και παστή. Είναι ένα πολύ δημοφιλές φαγητό για τους ντόπιους και τους επισκέπτες, και συχνά συνοδεύεται από ούζο, κρασί ή μπύρα.
Η Καλλονή είναι γνωστή για την παραγωγή αλάτιου, καθώς και για την ποικιλία των πουλιών που ζουν στο υγρότοπο της. Επίσης, είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός, που προσφέρει όμορφες παραλίες, φιλοξενία και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Το όνομα της κωμόπολης προέρχεται απ' το Καλλ που είναι σχετικό με το κάλλος, αλλά αναφέρεται και στο διαυγές, άφθονο νερό, και την κατάληξη -ονή, που σημαίνει περιοχή, χώρα. Είναι το δεύτερο μεγάλο εμπορικό κέντρο του νησιού μετά τη Μυτιλήνη.
Στην περιοχή επίσης υπάρχουν τα μοναστήρια Ιερά Μονή λειμώνος Αγίου Ιγνατίου Αγαλιανού, και η μονή της Παναγίας της Μυρσινιώτισσας.
Το Ταβάρι είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός στη νήσο της Λέσβου, επίνειο του χωριού Μεσότοπος και ανήκει στον δήμο Λέσβου. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα από τη Σκάλα Ερεσού και έχει 88 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Διαθέτει ένα μικρό γραφικό λιμάνι, όπου αράζουν οι ψαρόβαρκες των ντόπιων, και μια αμμουδερή παραλία, που προσφέρεται για κολύμπι και ηλιοθεραπεία. Στο χωριό υπάρχουν εστιατόρια, καφετέριες, μπάρ, mini-market και ενοικιαζόμενα δωμάτια για τους επισκέπτες. Επίσης, υπάρχει ένα μεγάλο ξενοδοχείο με πισίνα, το Tavari Beach. Στο Ταβάρι, μπορείτε να απολαύσετε τη φημισμένη Λεσβιακή κουζίνα, με νόστιμους μεζέδες και φρέσκο ψάρι, και να δοκιμάσετε το παραδοσιακό ούζο της νήσου. Οι κάτοικοι του είναι φιλόξενοι και φιλικοί και θα σας κάνουν να νιώσετε σαν στο σπίτι σας. Το Ταβάρι είναι ένας τόπος για χαλάρωση, γαλήνη και επαφή με τη φύση.
Σε απόσταση 4 χιλιομέτρων βρίσκεται ο Μεσότοπος απέχει 74 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Μυτιλήνη. Είναι ένας παραδοσιακός οικισμός με στενά πλακόστρωτα δρομάκια και σπίτια με κεραμοσκεπές, που χτίστηκε στην ανατολική πλαγιά ενός βουνού που αντικρίζει το πέλαγος. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία, ενώ το χωριό διαθέτει και μια αναπτυσσόμενη τουριστική υποδομή.
Το επίνειο του Μεσοτόπου είναι το Ταβάρι, ένα γραφικό λιμάνι με παραλία, εστιατόρια, καφετέριες, μπάρ, mini-market και ξενοδοχείο. Στο Ταβάρι διοργανώνεται κάθε χρόνο ένας ημι-μαραθώνιος αγώνας δρόμου, που συγκεντρώνει πολλούς συμμετέχοντες και θεατές. Γύρω από το Ταβάρι υπάρχουν και άλλες όμορφες παραλίες, όπως ο Ποδαράς, ο Χρούσος και ο Δυσκάμπη.
Ο Μεσότοπος είναι γνωστός για την πλούσια λαϊκή του παράδοση και τη δυναμική του πολιτιστική δράση. Δύο σύλλογοι, \"Η Αναγέννηση\" και \"Ο Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών\", διοργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις, όπως θεατρικές παραστάσεις, συζητήσεις, εκθέσεις και φεστιβάλ. Επίσης, παράγουν και διαθέτουν παραδοσιακά γλυκά και προϊόντα, που έχουν κερδίσει βραβεία. Ένα παραδοσιακό έθιμο του χωριού είναι οι κουδουνάτοι όπου γίνετε της Αποκριές, μαζί με Θεατρικές και σατιρικές παραστάσεις. Ο Μεσότοπος είναι ένας τόπος που συνδυάζει τη φυσική ομορφιά, την απλότητα, τη φιλοξενία και τη δημιουργικότητα.
Η Mονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Eρεσού Πιθαρίου είναι ένα αρχαίο και ιστορικό μοναστήρι στη Λέσβο, που είναι αφιερωμένο στους Aρχαγγέλους Mιχαήλ και Γαβριήλ. Το όνομά προέρχεται από τη γεωμορφία της περιοχής, όπου βρίσκεται σε ένα κοίλωμα που μοιάζει με πιθάρι. Η ίδρυση της μονής δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, αλλά υπάρχουν στοιχεία ότι λειτουργούσε από το 16ο αιώνα και είχε σημαντική περιουσία και επιρροή. Η μονή υπέστη πολλές δυσκολίες και παρακμές κατά τη διάρκεια της Tουρκοκρατίας και των νεότερων χρόνων, αλλά διατηρήθηκε ως ζωντανό κέντρο πίστης και πολιτισμού. Tα τελευταία χρόνια, η μονή αναστήθηκε και ανακαινίστηκε με τη βοήθεια της Mητρόπολης Mυτιλήνης και των μοναχών που τη φροντίζουν. Σήμερα, η μονή είναι ένας όμορφος και ειδυλλιακός χώρος, που προσφέρει ησυχία και αγάπη στους επισκέπτες της.
Πρόκειται για μια ωραία και ήσυχη διαδρομή που κινείται παράλληλα με τον ποταμό Βεργιά με το χωματόδρομο να είναι σε καλή κατάσταση, η βλάστηση της περιοχής χαρακτηρίζεται από άρτηκες, πουρνάρια, ήμερες βελανιδιές, πυκνούς θάμνους και στην διαδρομή μας προσέξαμε και δυο πλατάνια.
Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε η τεχνική λίμνη της Ερεσού και το φράγμα, το οποίο κατασκευάστηκε το 2002 με τη δημιουργία ενός φράγματος 330m και πλάτος 12 μέτρων στο ρέμα της Χαλάντρας όπου όλα τα βρόχινα ύδατα συγκεντρώνονται από τα βουνά Νοτιάς Άντισσας στον ποταμό Βεργιά. Η λίμνη δημιουργήθηκε με σκοπό την άρδευση των καλλιεργειών μέχρι τη Σκάλα Ερεσού, αλλά και για την αντιπλημμυρική προστασία της περιοχής. Η λίμνη έχει μέγεθος 180 στρέμματα και όγκος νερού που μπορεί να συλλέξει είναι 2.450.000 κυβικά μέτρα βρόχινου ύδατος.
Το Καθολικό της μονής είναι Αφιερωμένο στους Ταξιάρχες, επίσης υπάρχουν και δύο παρεκκλήσια που είναι αφιερωμένα στους Αγίους της Λέσβου, και τους Αγίους της Μικράς Ασίας, διαθέτει επίσης δεύτερο περικαλλή ναό αφιερωμένο στην Παναγία του "Άξιον εστίν".
Το μοναστήρι πανηγυρίζει δυο φορές το χρόνο, στις 8 Νοεμβρίου και την Κυριακή του Θωμά.
Γύρω από τη Μονή Θα δούμε έναν μικρό ελαιώνα και στην είσοδο της Κυπαρισσία και ροδοδάφνες.
Ο Γαβαθάς Λέσβου είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός που ανήκει στον δήμο Άντισσας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού και απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Μυτιλήνη. Ο Γαβαθάς είναι γνωστός για την όμορφη παραλία του, που είναι αμμώδης και βοτσαλωτή, και για το μικρό νησάκι που βρίσκεται απέναντί του, όπου φωλιάζουν γλάροι και άλλα πουλιά. Είναι ένας ιδανικός προορισμός για όσους αναζητούν ηρεμία, φύση και γνήσια Λεσβιακή φιλοξενία. Στην Παραλία υπάρχουν επίσης μερικές ταβέρνες και καφετέριες, όπου μπορείτε να απολαύσετε την τοπική κουζίνα και το δροσερό αεράκι. Από το Γαβαθά μπορείτε να εξερευνήσετε το υπόλοιπο νησί της Λέσβου, που είναι γεμάτο αξιοθέατα, πολιτισμό και ιστορία.
Στην ευρύτερη περιοχή θα διακρίνουμε τον Κάμπο της Αντίσσης και την παραλία της, και ακόμα πιο πέρα δίπλα στο ποταμό Βούλγαρη, την αρχαία Άντισσα.
Από την άλλη μεριά θα διακρίνουμε τον μικρο οικισμο της Λυγερής, την παραλία Λάψαρνα, το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου, και τη νησίδα Πόχης.
Ιστορικά το χωριό συνδέεται με τον Ορφέα, καθώς σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στην αρχαία Άντισσα ξεβράστηκε απ' την θάλασσα η λύρα του. Από την Άντισσα καταγόταν ο ολυμπιονίκης Αρίστανδρος του 2ου αιώνα π.Χ. σε αγώνισμα δρόμου.
Ο Γαβαθάς είναι ένας όμορφος και πολύ προσεγμένος και καθαρός οικισμός με ένα μικρό γραφικό λιμάνι, και την παραλια που χαρακτηρίζεται για την πολύ ήπια κλίση του πυθμένα, όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει το μπάνιο στα καταγάλανα και καθαρά νερά του.
Επίσης στην περιοχή θα βρείτε Εστιατόρια όπου μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό και το ποτό σας, μαζί με τα πιο όμορφα και νόστιμα ψάρια που αλιεύονται από τους ντόπιους ψαράδες στην περιοχή.
Αν κάνετε τη βόλτα σας στο λιμανάκι θα διακρίνετε τους γλάρους να πετάνε από τη μία κολώνα στην άλλη.
Από την παραλία θα διακρίνουμε το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονος που στέκει εκεί αρχοντικά, το οποίο και θα επισκεφθούμε για να σας δείξουμε και από εκεί τη θέα της περιοχής στο παρακάτω βίντεο.
Η δημοτική κοινότητα Αντίσσης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 78,405 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Γαββαθάς, Κάμπος, Λυγερή, Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου, Πεδινό, Πόχης και Τζίθρα.
Η Ιερά Μονή Υψηλού Αγίου Ιωάννου Θεολόγου είναι ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα μοναστήρια της Λέσβου. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού, κοντά στο χωριό Σίγρι, στην κορυφή του όρους Όρδυμνος, σε υψόμετρο 634 μέτρων. Από εκεί, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει μια εκπληκτική θέα στο Αιγαίο και τη γύρω περιοχή.
Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον συγγραφέα της Αποκάλυψης και ενός από τους τέσσερις ευαγγελιστές. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 8 Μαΐου. Σύμφωνα με την παράδοση, το μοναστήρι κτίστηκε από τον Όσιο Θεοφάνη της Σιγριανής, έναν βυζαντινό ασκητή και συγγραφέα, πριν από το 800 μ.Χ.
Κτίστηκε την περίοδο του Βυζαντίου, πριν το 800, από τον Όσιο Θεοφάνη της Σιγριανής όπως μαρτυρείται σε Πατριαρχικό Γράμμα του 1331. Κατά τους υστεροβυζαντινούς χρόνους πιστεύεται ότι είχε εγκαταλειφθεί. Σύμφωνα με την παράδοση ονομαζόταν «Μονή Κόρακος» η οποία μετονομάστηκε σε «Μονή Ζήσυρα» την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Διασώζονται μόνο λίγα στοιχεία από τη βυζαντινή φάση της μονής ενώ θεωρείται ότι την περίοδο των ύστερων βυζαντινών χρόνων είχε εγκαταλειφθεί και ερημώσει. Ακμάζει ξανά στους μεταβυζαντινούς χρόνους. Από την αρχική μονή δεν σώζονται πολλά βυζαντινά στοιχεία γιατί έγιναν πολλές καταστροφές. Το 1462 λεηλατήθηκε από τους Τούρκους, όπως επίσης το 1821 και το 1851 όπου κλάπηκαν πολλά κειμήλια. Το 1967 καταστράφηκε από φωτιά το βορειοδυτικό μέρος της Μονής μαζί με το ναό. Η αναστήλωσή της έγινε το 1971.
Το υπάρχον καθολικό της κτίστηκε το 1832 και είναι ενταγμένο σε τυπικό μοναστηριακό συγκρότημα, που αναπτύσσεται περιμετρικά του καθολικού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκευοφυλάκιο και η βιβλιοθήκη χειρογράφων της.
Η θέα από αυτό το υψόμετρο είναι φανταστική και μπορούμε να διακρίνουμε την γύρω περιοχή από υψόμετρο 634 μέτρα.
Το μοναστήρι υπέστη πολλές φθορές και καταστροφές κατά τη διάρκεια των αιώνων, από πυρκαγιές, λεηλασίες και σεισμούς. Το σημερινό κτίσμα χρονολογείται από το 1832 και αποτελείται από την εκκλησία, τα κελιά, τη βιβλιοθήκη, το σκευοφυλάκιο και τους λοιπούς χώρους.
Διαθέτει πλήθος παλαιών εικόνων, φυλάχθων και λειψάνων αγίων. Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει πολύτιμα χειρόγραφα και τυπωμένα βιβλία, κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου. Το σκευοφυλάκιο φιλοξενεί αντικείμενα λατρείας, ενδύματα, κοσμήματα και άλλα είδη.
Κατά το πέρασμα των αιώνων Συγκεντρώθηκαν στο σκευοφυλάκιο της Μονής πολλά και διάφορα κειμήλια Τα οποία εκτίθενται στο μουσείο εικόνες, Χειροποίητα άμφια, εκκλησιαστικά σκεύη, Επίχρυσα και επάργυρα Ευαγγελία.
Επίσης στην αυλή θα δούμε παλιούς κίονες, σκαλιστή πέτρινοι σταυροί και διάφορα άλλα αντικείμενα.
Το μοναστήρι είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες καθημερινά, από τις 9:00 έως τις 13:00 και από τις 16:00 έως τις 19:00. Η είσοδος είναι δωρεάν, αλλά ζητείται σεβασμός στους κανόνες του μοναστηριακού βίου. Οι γυναίκες πρέπει να φοράνε μακρύ φόρεμα ή φούστα και να σκεπάζουν τους ώμους τους, ενώ οι άνδρες πρέπει να φοράνε μακρύ παντελόνι.
Η Ιερά Μονή Υψηλού Αγίου Ιωάννου Θεολόγου είναι μια μοναδική μαρτυρία της πνευματικής και πολιτισμικής κληρονομιάς της Λέσβου. Αξίζει να την επισκεφθεί κάποιος που επιθυμεί να γνωρίσει τη βυζαντινή και μεταβυζαντινή ιστορία του νησιού, να αγγίξει τη μυστηριώδη αύρα του μοναχισμού και να χαρεί τη φυσική ομορφιά του τόπου.
Το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου είναι ένα από τα σπουδαιότερα γεωλογικά μνημεία του κόσμου, που αποτυπώνει την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που συνέβη στη λεκάνη του Αιγαίου πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια. Σε μια έκταση 150 τετραγωνικών χιλιομέτρων, διάσπαρτοι σε τέσσερα πάρκα, βρίσκονται εκατοντάδες απολιθωμένοι κορμοί δένδρων, κυρίως κωνοφόρων, που διατηρούν με εκπληκτική λεπτομέρεια τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά. Η απολίθωση προήλθε από την κάλυψη των δένδρων από ηφαιστειακή σποδό και τη συνέχεια από τη δράση υδροθερμικών διαλυμάτων, που αντικατέστησαν την οργανική ύλη με διοξείδιο του πυριτίου. Το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου είναι διατηρητέο μνημείο της φύσης, παγκόσμιο και ευρωπαϊκό γεωπάρκο και φιλοξενεί ένα εξαιρετικό μουσείο φυσικής ιστορίας στο Σίγρι, που παρουσιάζει με σύγχρονους τρόπους τη γεωλογία και τη βιοποικιλότητα της περιοχής.
Το Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα απολιθωμένα δάση στον κόσμο (το άλλο είναι το Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους στην Αριζόνα). Απολιθωμένοι κορμοί βρίσκονται διάσπαρτοι σε μία έκταση 150 τετραγωνικών χιλιομέτρων που περικλείεται από τους οικισμούς Σίγρι, Ερεσός και Άντισσα στη δυτική Λέσβο. Μεμονωμένα απολιθώματα βρίσκονται και σε πολλά άλλα μέρη του νησιού, συμπεριλαμβανομένων των χωριών Μόλυβος, Πολιχνίτος, Πλωμάρι και Άκρασι.
Ο σχηματισμός του απολιθωμένου δάσους σχετίζεται με την έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα που έλαβε χώρα στη Λέσβο κατά το τέλος του Ολιγοκαίνου μέχρι το μέσο Μειόκαινο, περίπου πριν 20 εκατομμύρια χρόνια. Η δραστηριότητα αυτή δημιούργησε, εκτός από λάβα, πυροκλαστικά υλικά και ηφαιστειακή σποδό (στάχτη), με συνέπεια την κάλυψη της χλωρίδας στην περιοχή, και μάλιστα σε ιδιαίτερα σύντομο χρονικό διάστημα.
Η κάλυψη αυτή είχε ως συνέπεια την απομόνωση των οργανικών υλικών της χλωρίδας από την ατμόσφαιρα. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ακολουθήθηκε από τη δημιουργία υδροθερμικών διαλυμάτων, πλούσιων σε διοξείδιο του πυριτίου (SiO2). Τα διαλύματα αυτά εμπότισαν τη σποδό που είχε καλύψει τους κορμούς των δένδρων, σηματοδοτώντας την έναρξη της απολίθωσής τους, καθώς η οργανική ύλη των κορμών σταδιακά αντικαταστάθηκε από το διοξείδιο του πυριτίου. Η διαγένεση, όπως ονομάζεται αυτή η διαδικασία, έγινε υπό σχεδόν ιδανικές συνθήκες. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των κορμών, όπως οι ετήσιοι δακτύλιοι, οι ανωμαλίες του εξωτερικού φλοιού κτλ. είναι διατηρημένα σε άριστη κατάσταση.
Το 1987 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες ανασκαφές στο Πάρκο Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου, το πρώτο πάρκο που δημιουργήθηκε, ενώ από το 1997 πραγματοποιούνται συστηματικές ανασκαφές από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.
Το Μουσείο ιδρύθηκε το 1994 στο Σίγρι και έχει ως σκοπό τη μελέτη, ανάδειξη και προστασία του Απολιθωμένου Δάσους. Από το 2000, το Μουσείο είναι ιδρυτικό μέλος του δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και το 2004 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO.
Υπάρχουν άλλες πέντε προστατευόμενες εκτάσεις, το πάρκο Πλάκας, το πάρκο Σιγρίου, το θαλάσσιο πάρκο της Νησιώπης και το πάρκο Χαμανδρούλα. Το 2012, ύστερα από σχετική εισήγηση, η περιοχή του προστατευόμενου γεωπάρκου επεκτάθηκε ώστε να περιλαμβάνει όλο το νησί της Λέσβου.
Ο επισκέπτης του απολιθωμένου δάσους μπορεί να επισκεφτεί το Μουσείο, καθώς και τα διαφορετικά πάρκα στα οποία απαντώνται διάφορες συγκεντρώσεις απολιθωμένων κορμών. Τα πάρκα αυτά είναι το Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους, το Πάρκο Σιγρίου, το Πάρκο Πλάκας και το Πάρκο στο νησί Νησιώπη (Θαλάσσιο Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους Νησιώπης). Επίσης, έχουν σχεδιαστεί πεζοπορικές διαδρομές που συνδέουν τις απολιθωματοφόρες θέσεις.
Άποψη της 2ης διαδρομής του πάρκου του Απολιθωμένου Δάσους.
Το πάρκο του Απολιθωμένου Δάσους είναι το πρώτο πάρκο που σχεδιάστηκε και χαρακτηρίζεται ως πυρήνας του απολιθωμένου δάσους. Στο πάρκο έχουν χαραχθεί διαδρομές που επιτρέπουν στο επισκέπτη του πάρκου να δει τις κυριότερες συγκεντρώσεις κορμών. Υπάρχουν τέσσερις θεματικές διαδρομές στο πάρκο. Η 1η έχει μήκος 300 μέτρα και έχει τίτλο «Ανακαλύπτοντας το Απολιθωμένο Δάσος των κωνοφόρων». Ξεκινάει από την είσοδο του πάρκου και φτάνει μέχρι τη θέση πανοραμικής θέας, στο ανατολικό άκρο του πάρκου. Από τη θέση θέας ξεκινούν οι υπόλοιπες τρεις διαδρομές.
Η 2η διαδρομή έχει μήκος 1.121 μέτρα και έχει τίτλο «Ερευνώντας τα μυστικά της δημιουργίας του Απολιθωμένου Δάσους».
Η 3η διαδρομή είναι η μακρύτερη με μήκος 2.100 μέτρα και έχει τίτλο «Περπατώντας στο δάσος της Σεκόιας». Η διαδρομή συνδέει τους μεγαλύτερους κορμούς, οι οποίοι είναι προγονικές μορφές της Σεκόιας και ανήκουν στο είδος Ταξοδιόξυλο.
Η 4η διαδρομή έχει μήκος 556 μέτρα και τιτλοφορείται «Περπατώντας στο δάσος των Πρωτοπευκίδων». Η διαδρομή έχει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον καθώς περνάει ανάμεσα από κορμούς του είδος Pinoxylon paradoxum, το οποίο αναγνωρίστηκε στο πάρκο.
Το ωράριο λειτουργίας του Πάρκου αυτόν τον καιρό είναι καθημερινός από τις 9:00 το πρωί μέχρι τις 5:00 το απόγευμα και η είσοδος του είναι στα 5 ευρώ. Όπου μας ενημέρωσαν ότι το εισητήριο μας ισχύει και για το μουσείο φυσικής ιστορίας του Σιγρίου. Αν είστε περαστικοί από την περιοχή πραγματικά αξίζει η επίσκεψη στο πάρκο, Και στο μουσείο φυσικής ιστορίας του Σιγρίου.
.png "Youtube"){kind=tracking}
