Το Κάστρο του Μολύβου.

Το Κάστρο του Μολύβου είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της Λέσβου και της Ανατολικής Μεσογείου. Χτισμένο στην κορυφή ενός κατάφυτου λόφου, πάνω από τη γραφική κωμόπολη του Μολύβου, το κάστρο δεσπόζει στη βόρεια πλευρά του νησιού και προσφέρει μια μαγευτική θέα στο Αιγαίο.

Το κάστρο έχει μια μακρά και πλούσια ιστορία, που ανάγεται στην αρχαιότητα. Στη θέση του υπήρχε η ακρόπολη της αρχαίας Μήθυμνας, μιας από τις πέντε αρχές πόλεις της νήσου. Στη βυζαντινή εποχή, το φρούριο ανακαινίστηκε και ενισχύθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Στη συνέχεια, πέρασε στα χέρια των Γενουάτων Γατελούζων, που του έδωσαν τη μορφή που βλέπουμε σήμερα. Τέλος, κατέληξε στους Οθωμανούς, που πρόσθεσαν δικά τους στοιχεία.

Το κάστρο είναι χτισμένο με ψευδοϊσόδομη τοιχοποιία και διαθέτει 10 ψηλούς πύργους, μεγάλους χώρους, υπόγειες δεξαμενές νερού και επιγραφές. Για να μπεί κάποιος στο εσωτερικό του, πρέπει να περάσει από τρεις διαδοχικές πύλες, που φυλάγουν την είσοδό του. **Η κεντρική πύλη είναι ένα αριστούργημα της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής, με ξύλινη και μεταλλική επένδυση. Στο εσωτερικό του κάστρου υπάρχει μια υπόγεια δεξαμενή νερού με τοξωτή επιστέγαση, που χρονολογείται στη βυζαντινή εποχή. Στη βόρεια πλευρά του φρουρίου διατηρούνται κατασκευές διαφόρων εποχών, καθώς το φρούριο μετασκευάστηκε με σκοπό την προσαρμογή στις εξελίξεις της πολεμικής τέχνης. Η περιοχή αυτή του κάστρου, η οποία περιλαμβάνει τρεις πύργους με τα μεταπύργια διαστήματα καθώς και ένα πολυβολείο, παρουσιάζει ποικίλα δομικά προβλήματα, τα οποία επιδεινώθηκαν με τον πρόσφατο σεισμό της Λέσβου.

Το κάστρο του Μολύβου είναι ένας χώρος που αξίζει να επισκεφθεί κάποιος, για να γνωρίσει την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Λέσβου. Σήμερα, φιλοξενεί διάφορες εκδηλώσεις, όπως συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και φεστιβάλ.

Προέλευση: Συνομιλία με το Bing, 21/6/2023 (1) Κάστρο Μολύβου - Βικιπαίδεια. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF_%CE%9C%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CF%85. (2) ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΜΟΛΥΒΟΥ. https://www.aegeanvacation.com/el/to-kastro-tou-molyvou. (3) Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Φρούριο Μολύβου. http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=15685.

Διαβάστε Περισσότερα

Χωριό Κλειώ Λέσβου.

Η Κλειώ είναι χωριό στην Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 351 κατοίκους. Η Κλειώ είναι χτισμένη στο ΒΑ άκρο της Λέσβου, σε απόσταση 40 χλμ. από τη Μυτιλήνη και σε υψόμετρο 350 μέτρων.

Βρίσκεται απέναντι από τον κόλπο του Αδραμυτίου και από τα Μοσχονήσια των μικρασιατικών ακτών κι έτσι ανατολικά έχει ανοιχτό ορίζοντα προς τη θάλασσα.

Ένα πανέμορφο χωριό με πέτρινα δίπατα σπίτια, πανέμορφη θέα και μια πλατεία γραφικότατη με τα πλατάνια, και τη βρύση της.

Περιβάλλεται από κατάφυτους λόφους που χωρίζονται μεταξύ τους σχηματίζοντας καταπράσινες ρεματιές και καταλήγουν σε γραφικούς όρμους και διαθέτει μια από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού μας τα Τσόνια. Συνορεύει με τα χωριά Σκαμνιά, Κάπη, και Μανταμάδο.

Η Κλειώ με το αρχαιοπρεπές όνομα της Μούσας «Κλειώς» είναι στραμμένη προς την παραλία από υψόμετρο 350μ. κοιτάζοντας τις ρίζες της καθώς στην ευρύτερη περιοχή του χωριού, σκόρπιοι αρχαίοι οικισμοί ερείπια των οποίων σώζονται μέχρι και σήμερα. Πρόσφατη έρευνα έφερε στην επιφάνεια αρχαίο οικισμό της Πρώιμης Χαλκοκρατίας περί το 3200 π.Χ. στη θέση Παλιόκαστρο.

Σε τούτο το σημείο εικάζεται ότι υπήρχε το άγαλμα της Μούσας που όμως καταλήστευσαν οι πειρατές άγνωστο πότε και που κατά σύμπτωση βρέθηκε στο Ηράκλειο (αρχαία πόλη) της Ιταλίας τοιχογραφία που απεικονίζει τη Μούσα, προστάτιδα της Ιστορίας και της Ρητορικής. Στους παραπάνω αρχαίους οικισμούς στα σκοτεινά χρόνια του μεσαίωνα και πριν την άλωση από τους Τούρκους (1453) οι πειρατές ανάγκασαν τους «ιθαγενείς» να τραβηχτούν εδώ πάνω (στην Κλειώ) για να επισκοπούν τη θάλασσα από τις επικίνδυνες κι αιματηρές πλέον επιδρομές. Τα πρώτα χτίσματα έγιναν στη θέση «Πλάτανος» μέχρι τα «Χαμάμ» και δεν ήταν ορατά από τη θάλασσα.

Στην πορεία της ιστορίας, το χωριό αναπτύχθηκε και μεγάλωσε αρκετά, αφού εξέλειπε κι ο κίνδυνος των πειρατών. Ανηφορίζοντας παίρνουμε πίσω το δρόμο και βγαίνουμε έξω από το χωριό εκεί, όπου βρίσκεται η Αγία Τριάδα. Διατηρητέο μνημείο, καθώς είναι τρίκλιτη Βασιλική με σταυροθόλια στα πλάγια κλίτη, ωραίο ξυλόγλυπτο τέμπλο κι απέριττο διάκοσμο από πολυέλαιους και παλιά καντήλια. Η παλαιότερη ήταν κτισμένη το 1793 αλλά καταστράφηκε από σεισμό και φτιάχτηκε η σημερινή, το 1839 στις 14 Απριλίου. Το καμπαναριό της φτιαγμένο από ροζωπό Τραχείτη με ωραία ανάγλυφα κιονόκρανα είναι έργο του 1914. Βγαίνοντας από το χωριό κατηφορίζουμε τον ελικωτό απότομο δρόμο που οδηγεί μέσα από τους καταπράσινους ελαιώνες στην ευρύτερη περιοχή της Κλειούς.

Του Απόστολου Γιαγλή.

Το χωρίο μας είναι χτισμένο σε υψόμετρο 350 μέτρων και σε απόσταση περίπου 6 χιλιομέ­τρων από τη θάλασσα. Δυτικά, και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, υψώνε­ται το βουνό της Κορακιάς, ενώ ακό­μη δυτικότερα και σε απόσταση 3 χι­λιομέτρων το βουνό του Άι Γιώργη, από τις πιο ψηλές κορυφές του Λεπέτυμνου. Ανατολικά υπάρχει το ύψωμα Κρες, ενώ μπροστά από το χωριό και σε απόσταση 2 χιλιομέτρων διακρίνο­νται τα υψώματα Κούκος, Καμπιά, Μυριβίλια και βορειοανατολικά από τα Μυριβίλια το Απομονικό.

Δυτικά πάντα του χωριού και σε α­πόσταση 2 χιλιομέτρων ξεκινά η με­γάλη ρεματιά του Καλαμιού, με το πο­τάμι που πηγάζει από τα βουνά, να περνά από τις Δαφνόδες, τους Μύ­λους, τους Λαϊνάδες, τους Κριτζαλίδες και να χύνεται στη θάλασσα της Κάγιας. Από τα ανα­τολικά υπάρχει το άλλο, μικρότερο όμως, ποτάμι, που ξε­κινά από το χωριό, περνά από τους Άι-Γιάννηδες, Μανδριά, Σκύψες, Κρυνέλες και μέσ' από τον κάμπο χύνεται στην όμορφη θάλασσα Τσόνια.

Το χωριό μας έχει περίπου 6 χιλιόμετρα ακτές που αρ­χίζουν από τις τοποθεσίες Κάγια, Κάτω Βρούλα, Μαύρη Πλάκα, Κόρακας, Καλαμέλια, Περαστή, Πλούτνα, Πλακιά, Καΐκια, μέχρι τις Τσόνια, Πέγια και Φερόγια, όλες πεντα­κάθαρες θάλασσες, με πολύ νόστιμα ψάρια.

Η αγροτική έκταση του χωριού είναι 6.000 στρέμματα, τα 2.000 ανοιχτά βοσκοτόπια και τα 4.000 κατάφυτα από το ευλογημένο δέντρο της ελιάς, το οποίο με το γκριζοπράσινο χρώμα του ομορφαίνει το τοπίο.

Η ποικιλία της ε­λιάς που καλλιεργείται στον τόπο μας είναι η αδραμυτιανή, η ποικιλία που παράγει το ωραιότερο σε χρώμα, γεύ­ση και άρωμα λάδι. Ένας χωριανός μας το ονόμασε χρυ­σάφι και είχε δίκιο. Ωστόσο, ο δυστυχής παραγωγός δεν το πληρώνεται ούτε για νερό, αν σκεφτεί κανείς ότι σε ο­ρισμένα μέρη το νερό στοιχίζει όσο ένα μπουκάλι λάδι.

Τα παλιά χρόνια, όταν στο χωριό μας υπήρχαν ακόμη πολλοί άνθρωποι που καλλιεργούσαν τα ελαιοκτήματα, η παραγωγή του λαδιού την καλή χρονιά ήταν 500 τόνοι. Σήμερα, η παραγωγή είναι γύρω στους 300 τόνους και ό­λο θα μειώνεται αφού η καλλιέργεια της ελιάς είναι πλέ­ον ασύμφορη.

Η Κλειώ έχει γύρω στους 400 μό­νιμους κατοίκους, στην πλειονότητα τους ηλικιωμένους, όλοι όμως νοικοκύρηδες, δημιουργικοί, πολύ φι­λότιμοι και φιλόξενοι. Κατά το ήμισυ προέρχονται από γονείς πρόσφυγες από τη Μ. Ασία, οι οποίοι για χρόνια έβλεπαν τα παράλια απέναντι, τα χωριά Πασά Κιον, λίγο πιο πέρα το Μπιχράμ, το Αντάτεπε, τα Τσιπνιά, το Κουτσουκογιού στη θάλασσα στο βάθος του κόλπου του Αδραμυτιού και πιο πέρα την πόλη των Κυδωνιών (Αϊβαλί), χωρίς να μπορούν να τα πλησιάσουν.

Έζησα πολλά χρόνια κοντά τους, αφού και ο πατέρας μου ήταν πρό­σφυγας, και όλοι τους νοσταλγού­σαν να δουν τον τόπο τους από κο­ντά. Σήμερα, τα παιδιά και τα εγγό­νια τους, μαζί με τα παιδιά και τα εγ­γόνια των ντόπιων προσπαθούν να αναπτύξουν τον τόπο τους που, αν και ανα­ξιοποίητος, είναι από τα ωραιότερα μέρη που έχω δει.

Το χωριό μας έχει γύρω στα 300 σπίτια, όλα πέτρινα με κεραμοσκεπή. Υπάρχουν μάλιστα δύο αρχοντι­κά, που έχουν χτιστεί το ένα το 1907 και το άλλο το 1910, μεγάλης αξίας, που αποτελούν στολίδια για τον τόπο μας.

Η Κλειώ δεν στερεί­ται τίποτα από τα σύγ­χρονα χωριά. Στην ά­κρη του χωριού δεσπό­ζει η ωραία εκκλησία της Αγίας Τριάδας, χτισμένη το 1839, ενώ ξε­χωρίζουν και τα δύο παρεκκλήσια του Άι-Γιώργη και της Αγίας Θέκλας. Έχει επίσης ένα πολύ όμορφο δημοτικό σχολειό, πέντε-έξι ω­ραία καφενεία, μια μεγάλη καφετέρια, τρία-τέσσερα παντοπωλεία, ένα κατάστημα φρού­των και λαχανικών και ένα ωραίο εξοχικό κέ­ντρο, τα "Τσαμάκια", στην είσοδο του χωριού. Το νερό του χωριού, επίσης, είναι πεντακάθα­ρο και πηγάζει μέσα από το βράχο του βου­νού. Στο κάτω μέρος του χωριού υπάρχει μια πλακόστρωτη πλατεία την οποία κοσμεί ο γεροπλάτανος, που η παράδοση θέλει να είναι 500 χρόνων. Είναι από τα μεγαλύτερα δέντρα της Λέσβου, αφού ο κορμός του έχει περίμε­τρο 7 μέτρα.

Επίσης, στην περιοχή γύρω από το χωριό μας υπάρχουν πάρα πολλά ξωκλήσια. Κάτω α­πό το χωριό, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου, υπάρχει το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, πολύ κοντά ο Άγιος Βλάσιος, λίγο πιο πέρα η Αγία Παρασκευή και πιο κάτω η Αγία Βαρβά­ρα. Στην Κάγια βρίσκεται η Παναγιά στον Κό­ρακα και σε πολύ ωραία τοποθεσία ο Άγιος Κήρυκας και το εκκλησάκι του Αγίου Θόδωρα 50 μέτρα από τη θάλασ­σα.

Ανεβαίνοντας προς το χωριό, στη θέση Βαχιοί, το εκκλησάκι του Τα­ξιάρχη και απέναντι του η Αγία Άννα. Στη θέση Παμπαλής υπάρχει άλλο ένα εκκλη­σάκι της Παναγιάς, που το έχτισε μια ξένη κοπέλα, αφού είδε, όπως λέει, την Παναγιά στον ύπνο της στη θέση αυτή. Απέναντι απ' αυτό, σε α­πόσταση 500 μέτρων, στη θέση Μο­ντρέ, βρίσκεται το εκκλησάκι του Άι-Γιώργη και κάτω από το χωριό, στη θέση Άι-Γιάννηδες, ο Άι-Γιάννης.

Προχωρώντας προς τα Τσόνια, στη θέση Σαρλίκια, κάτω ακριβώς α­πό το Παλιόκαστρο, είναι το εκκλη­σάκι της Αγίας Κυριακής, ενώ στα Τσόνια βρίσκονται τα εκκλησάκια της Παναγιάς και του Σωτήρος και στην Πέγια ο Άγιος Θανάσης. Όλα τα ξωκλήσια παραμένουν σε καλή κατάσταση, αφού τα φροντίζουν και τα λειτουργούν συ­χνά οι γυναίκες του χωριού με επικεφαλής τον παπά.

Όπως είπαμε, οι ομορφιές του τόπου μας είναι πολλές αλλά αναξιοποίητες. Εδώ και λίγο καιρό, έχει τελειώσει έ­να πολύ σημαντικό έργο, η ασφαλτόστρωση του δρόμου που συνδέει το χωριό με τα Τσόνια και υπάρχει αύξηση της κίνησης, έστω και επο­χιακά, στην παραλία, η οποία διαθέτει ενοικιαζόμενα δω­μάτια, σούπερ μάρκετ, τρία ωραία κέντρα, καφετέρια και ένα γραφικό λιμανάκι με πολλές βάρκες ερασιτεχνών και επαγγελματιών ψαράδων.

Ελπίζω στο μέλλον να υπάρξει κάποια ανάπτυξη, για να αυξηθεί το πολύ χαμηλό εισόδημα των κατοίκων, που προέρχεται μόνο από το λάδι και την κτηνοτροφία. Για ό­σους θέλουν, λοιπόν, να γνωρίσουν το χωριό μας, τους καλούμε να το επισκεφτούν και είναι σίγουρο ότι θα τους αρέσει.

Διαβάστε Περισσότερα

Χωριό Μανταμάδος Λέσβου.

Ο Μανταμάδος είναι ένα παραδοσιακό χωριό στη βόρεια Λέσβου, γνωστός για την παραγωγή τυροκομικών προϊόντων όπως γραβιέρα, κεφαλάκι, λαδοτύρι, φέτα, και μυζήθρα. Αυτά είναι τα κυρίως παραδοσιακά προϊόντα που παράγει ο αγροτικός συνεταιρισμός στο Μανταμάδο. Το χωριό βρίσκεται σε ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον με ελαιώνες και βοσκοτόπια. Έχει μια μακρά ιστορία και πολιτισμό, που φαίνεται από τα πολλά εκκλησάκια και μοναστήρια που υπάρχουν στην περιοχή.

Ο Μανταμάδος είναι γνωστός για τρεις λόγους: το μοναστήρι του Ταξιάρχη, την κεραμική τέχνη και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το μοναστήρι του Ταξιάρχη είναι ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της χώρας, που φιλοξενεί ένα μοναδικό ανάγλυφο του Αρχάγγελου Μιχαήλ, φτιαγμένο από χώμα και αίμα μοναχών που βρήκαν τραγικό θάνατο από τους πειρατές. Κάθε χρόνο, χιλιάδες προσκυνητές έρχονται στο μοναστήρι, μερικοί από αυτούς έρχονται με τα πόδια από τη Μυτιλήνη και όλη την Ελλάδα για να προσκυνήσουν τη ανάγλυφη εικόνα του Ταξιάρχη. Ο Μανταμάδος είναι επίσης γνωστός για τη μεγάλη παράδοσή του στην κεραμική τέχνη, που χρονολογείται από τη βυζαντινή εποχή. Στο χωριό υπάρχουν πολλά εργαστήρια και καταστήματα που πωλούν χειροποίητες κεραμικές δημιουργίες. Τέλος, ο Μανταμάδος είναι φημισμένος για την ποιότητα και τη γεύση των γαλακτοκομικών του προϊόντων, όπως τυρί, γιαούρτι και βούτυρο. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα προέρχονται από τη βόσκηση των ζώων στους λόφους και τα λιβάδια της περιοχής, που είναι γεμάτα από βότανα και λουλούδια. Γι' αυτό και έχουν μία μοναδική γεύση και άρωμα.

Στο χωριό υπάρχει μία όμορφη κεντρική πλατεία γεμάτη ζωή και ομορφιά, εκεί θα εντοπίσουμε το ναό του Αγίου Βασιλείου με ξυλόγλυπτο τέμπλο πού κατασκευάστηκε το 1850, επίσης εντοπίσαμε αρκετά καφενεδάκια, όμορφα καφέ, και σούπερ μάρκετ. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει το καφεδάκι του, να κάνει τα ψώνια και δώρα για τους φίλους και την οικογένειά του, να αγοράσει ντόπιο κρέας, τυριά, και κεραμικά Μανταμάδου. Πιο πέρα θα εντοπίσουμε το αγροτικό ιατρείο, το πολιτιστικό κέντρο, και το δημαρχείο του χωριού.

Στην ευρύτερη περιοχή ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει το μπάνιο του στις παραθαλάσσιες περιοχές του χωριού, να βρει μικρά λιμανάκια και μικρά παραθαλάσσια εστιατόρια πού σερβίρουν φρέσκο ψάρι της περιοχής, και να γνωρίσει την φιλοξενία των κατοίκων. Ο Μανταμάδος είναι ένας ιδανικός προορισμός για όποιον αναζητά μια αυθεντική και ευχάριστη εμπειρία στην Ελλάδα.

Διαβάστε Περισσότερα

Άργενος Λέσβου, ένα παραδοσιακό χωριό με υπέροχες κρήνες.

 

Η Άργενος είναι ένα μικρό χωριό στη βόρεια Λέσβο, χωμένο στα βράχια του βουνού. Είναι γενέτειρα του συγγραφέα Γιώργου Βαλέτα, το σπίτι του οποίου λειτουργεί σαν μουσείο. Στην Άργενο παράγεται παραδοσιακά η γραβιέρα Μυτιλήνης, ένα τυρί με πλούσια γεύση και άρωμα, που ωριμάζει αργά στο ψυγείο.

Η Άργενος βρίσκεται στα βόρεια του νησιού σε απόσταση περίπου 35 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα του νησιού τη Μυτιλήνη, και τέσσερα χιλιόμετρα από τη Συκαμιά. Κανείς δεν γνωρίζει γιατί έχει το ίδιο όνομα με το αρχαίο Άργενον άκρον, το ακρωτήρι του Κόρακα.

Ένα χωριό σκαρφαλωμένο, κι αυτό, στις βορινές πλαγιές του Λεπέτυμνου, αλλά στην άκρη ενός μεγάλου πλατώματος, ενός «κάμπου» που πηγαίνει μέσα ως τα επιβλητικά κάθετα πρέμνα του βουνού.

Τα σπίτια του χωριού έχουν ανακαινιστεί! Πέτρινα κι αυτά, αλλά τα περισσότερα με καινούριες στέγες και κουφώματα, λίγο διαφορετικά απ’ αυτά τα «αρχέγονα» της Σκαμιάς.

Το χωριό είναι κοντά στον Μόλυβο και στη Συκαμνιά, δύο από τους πιο γραφικούς και τουριστικούς προορισμούς του νησιού. Η Άργενος είναι ιδανική για όσους αγαπούν τη φύση, τη λογοτεχνία και τη γαστρονομία.

Στην Άργενο, υπάρχουν τρεις λευκές κρήνες που ακόμα έχουν νερό. Οι κρήνες είναι μικρά κτίσματα που συλλέγουν το νερό από κάποια πηγή ή ρέμα και το διαθέτουν στους κατοίκους ή στα ζώα. Οι κρήνες της Άργενου είναι πολύ παλιές και έχουν ρίζες από την οθωμανική αυτοκρατορία.

Σύμφωνα με τη βικιπαίδεια, οι κρήνες αποτελούσαν μέρος ενός συστήματος διαχείρισης των νερών που λειτουργούσε με τη βοήθεια των qanat. Τα qanat ήταν υπόγειοι σωλήνες που μετέφεραν το νερό από τη βουνοπλαγιά στη λεκάνη. Στη Θερμή, υπάρχει ένα όμορφο θολωτό κτίσμα από πέτρα που είναι το qanat της περιοχής.

Οι κρήνες της Άργενου είναι μάρτυρες μιας αρχαίας τέχνης και μιας πλούσιας κουλτούρας. Αξίζει να τις επισκεφθεί κάποιος που ενδιαφέρεται για την ιστορία και τη φύση.

Ο Γιώργος Βαλέτας, ήταν ένας από τους σημαντικότερους φιλολόγους και ιστορικούς της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο Γιώργος Βαλέτας γεννήθηκε το 1907 στην Άργενο της Λέσβου, ένα χωριό με πλούσια πολιτιστική και λογοτεχνική παράδοση. Από μικρός αγάπησε τα βιβλία και τη γραφή και σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδαξε ως καθηγητής σε διάφορα γυμνάσια και διετέλεσε τμηματάρχης στη Διεύθυνση Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του υπουργείου Παιδείας.

Ο Γιώργος Βαλέτας αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη και τη διάδοση της νεοελληνικής λογοτεχνίας, από τη μεταβυζαντινή εποχή μέχρι τους σύγχρονους συγγραφείς. Έγραψε πολυάριθμες φιλολογικές, ιστορικές και βιβλιογραφικές μελέτες για διάφορους λογοτέχνες, όπως ο Παπαδιαμάντης, ο Σολωμός, ο Βιζυηνός, ο Γρυπάρης, ο Εφταλιώτης κ.ά. Δημοσίευσε επίσης επίτομη «Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» και εξέδωσε τρίτομη «Ανθολογία της Δημοτικής Πεζογραφίας», καθώς και το λογοτεχνικό περιοδικό «Αιολικά Γράμματα». Ο Γιώργος Βαλέτας υπήρξε επίσης ιδρυτής τριών εκδοτικών σειρών, της «Λεσβιακής Βιβλιοθήκης», των «Μνημείων της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» και της «Νεοελληνικής Βιβλιοθήκης», που περιλαμβάνουν πληθώρα συγγραφικών έργων της μεταβυζαντινής και νεοελληνικής λογοτεχνίας. Με τις εργασίες του συνέβαλε στην ανάπτυξη και την οργάνωση των νεοελληνικών σπουδών και στη διάσωση και αξιοποίηση πολύτιμων λογοτεχνικών μνημείων.

Διαβάστε Περισσότερα

Παραλία Άναξος Σκουτάρου Λέσβου.

Ο Σκουτάρος είναι ένας ημιορεινός οικισμός στη βόρεια πλευρά της Λέσβου, που ανήκει στον δήμο Δυτικής Λέσβου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 151 μέτρων και απέχει 62 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού, τη Μυτιλήνη. Έχει περίπου 1.000 κατοίκους, που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο οικισμός είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά του όρους Σκοτεινό, που πήρε το όνομά του από τη σκοτεινή όψη των βράχων του. Στην περιοχή υπάρχουν τρεις παραθαλάσσιοι οικισμοί, ο Άναξος, τα Αμπέλια, και η Τσιχράντα που είναι δημοφιλή τουριστικά θέρετρα. Ο Σκουτάρος είναι γνωστός για την παράδοσή του στη λαϊκή μουσική και το χορό, καθώς και για τη γαστρονομία του, με εδέσματα όπως ο μπακλαβάς, η σκουτάρικη φέτα και το λάδι. Είναι ένα χωριό με πλούσιο πράσινο και πέτρινες κατοικίες. Διαθέτει μουσείο λαικής τέχνης και πολυχώρο πολιτισμού, όπου διοργανώνονται διάφορες εκδηλώσεις και εκθέσεις.

Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την ελαιοκαλλιέργεια. Διαθέτει δύο ελαιοτριβεία, ένα ιδιωτικό και ένα συνεταιριστικό, που παράγουν ποιοτικό ελαιόλαδο. Τα τελευταία χρόνια, πολλοί κάτοικοι έχουν επενδύσει στον τουρισμό, δημιουργώντας ξενώνες και ξενοδοχεία για να φιλοξενήσουν τους επισκέπτες που έρχονται να απολαύσουν τη φυσική ομορφιά και τη γαλήνη του μέρους.

Το χωριό διαθέτει επίσης Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Αγροτικό Ιατρείο και αθλητικό και πολιτιστικό Σύλλογο με πλούσια δράση. Οι κάτοικοί του ασχολούνται ερασιτεχνικά με την παραδοσιακή μουσική και το θέατρο και φημίζονται για τους παραδοσιακούς οργανοπαίχτες τους.

Ο Άναξος είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός με μια εκτεταμένη αμμώδη παραλία, που προσφέρει μοναδικές στιγμές χαλάρωσης και διασκέδασης στους επισκέπτες. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μήθυμνας, πάνω στην επαρχιακή οδό Πέτρας-Σκαλοχωρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 56 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης (μέσω Καλλονής). Διαθέτει ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες και μπάρ, και φημίζεται για τη φιλοξενία και τη φιλικότητά του. Από τον Άναξο, μπορεί κανείς να απολαύσει τη θέα στα νησάκια της Πέτρας, που είναι γνωστά για τη βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας Γλυκοφιλούσης.

Η περιοχή Άναξος και Σκουτάρος είναι ένας ιδανικός προορισμός για όσους αναζητούν μια ήσυχη και γραφική διαμονή στη Λέσβο, με εύκολη πρόσβαση σε πολλά αξιοθέατα και δυνατότητες για δραστηριότητες στη φύση. Είναι μια περιοχή που συνδυάζει την παράδοση με τη σύγχρονη παροχή υπηρεσιών, και που σίγουρα θα σας μείνει αξέχαστη. 

Στην περιοχή υπάρχουν πολλές παραθεριστικές κατοικίες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία, εστιατόρια, αναψυκτήρια  που υπόσχονται την άνετη διαμονή και φιλοξενία πολλών αστέρων. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει την κολύμβηση, η το μπάνιο του στην παραλία, η πρόσβαση στην παραλία γίνεται οδικώς, το μεγαλύτερο τμήμα της παραλίας είναι οργανωμένο και διαθέτει διαθέτει αποδυτήρια, ντους, ομπρέλες, ξαπλώστρες, κάδους, και καλάθια απορριμάτων. Οι λουόμενοι δινετε να εξυπηρετηθούν από τα εστιατόρια και τα αναψυκτήρια που βρίσκονται στην ακτή, η ακτή σινιστατε για κολύμβηση στα καταγάλανα και καθαρα νερα της.

Ακριβότερο στολίδι του Σκουτάρου είναι ο Άναξος, 700 μέτρα ασημένια αμμουδιά και τα νερά της που αλλάζουν χρώμα ανάλογα με την ώρα της ημέρας, έντονο γαλάζιο, μπλε, μωβ για τα δειλινό, σε μία από τις ομορφότερες ακρογιαλιές της Λέσβου. Ο Άναξος είναι ο ιδανικός τόπος διακοπών για όλες τις ηλικίες απολαμβάνουμε το φαγητό και το ποτό μας στον διαμορφωμένο χώρο τον μαγαζιον.

Διαβάστε Περισσότερα